Jorn vertelt

Jorn over zijn tijd in Frankrijk


Jorn heet ik, ik ben zeventien jaar oud en ik zit in de vierde klas van de havo. Dat ik daar zit en dat ik goede cijfers haal, daar ben ik behoorlijk trots op, want een kleine twee jaar geleden ging het niet best met me. Ik gebruikte allerlei soorten drugs – hasj, speed, GHB, paddo’s – en ik dronk veel, erg veel. Naar school ging ik eigenlijk niet en ik was veel op straat, vaak tot diep in de nacht. Onder invloed deed ik zo ongeveer alles wat niet mocht:

"Ik stichtte brand, brak in en ik was regelmatig betrokken bij vechtpartijen."

Toen ik een keer betrapt werd bij het in brand streken van een schoolgebouw, heb ik een nogal heftig gesprek gehad met mijn voogd. Hij vertelde me dat wanneer ik op deze manier doorging, ik bijna zeker een verslaafde crimineel zou worden. Op de een of andere manier maakte dat toen indruk, ik weet eigenlijk niet zo goed waarom, want er waren al wel meer hulpverleners geweest die hetzelfde tegen me gezegd hadden. Ik denk dat ik ineens heel duidelijk zag hoe ik ervoor stond. Ik heb toen samen met mijn voogd en mijn moeder gepraat met iemand van Yorneo.

"Alles heb ik verteld, ik heb niks achtergehouden."

Dat was wel bijzonder eigenlijk, want in die tijd loog ik zo ongeveer alles wat los en vast zat aan elkaar. Die man van Yorneo heeft me het voorstel gedaan om mee te doen aan GMV Frankrijk. Dat is een bepaald programma, dan moet je negen maanden op een boerderij in Frankrijk werken en je krijgt daarna nog eens negen maanden intensieve begeleiding thuis. Ik heb wel getwijfeld, vond het spannend, maar ik ben toch gegaan.

Het begin was een ramp: ’s morgens om vijf uur werd ik mijn bed uitgetrommeld en ’s avonds om acht uur was ik pas klaar. Was ik helemaal niet gewend. Ik sprak ook geen woord Frans en met de boer viel niet te onderhandelen, ik moest gewoon doen wat hij zei. Ik verlangde in die weken erg naar mijn moeder, mijn vrienden, een blowtje. Ik heb ook vaak aan weglopen gedacht in die eerste weken.

"Maar ja, waar moet je heen? Ik zat midden in de rimboe, ver weg van huis."

Na een tijdje ging het beter. Ik begon het daar zelfs leuk te vinden en ik merkte dat ik veel kon! Dat had ik nooit van mezelf gedacht. Het contact met de boer werd steeds beter en ik kreeg meer verantwoordelijkheden. Het gaf een heel goed gevoel dat hij zo’n vertrouwen in mij had. Aan het eind van mijn ‘Franse periode’ hebben we als goede vrienden afscheid genomen en ik heb nog steeds af en toe contact met hem en zijn vrouw.

Terug in Nederland was er veel veranderd. Mijn moeder en mijn drie oudere broers, gingen op een heel andere manier met me om. Veel aardiger en positiever waren ze, dat hadden ze geleerd van een gezinstherapeut van Yorneo. Ook met anderen en op school liep het veel beter, ik had veel minder ruzie. Dat kwam niet alleen door hun, maar natuurlijk ook door wat ik zelf allemaal geleerd had. Door die negen maanden begeleiding hier in Nederland, heb ik ook niet meer verlangd naar ‘de straat’.

"Ik voel me heel sterk nu. Ik ga zeker wat van mijn leven maken!"

Jorn, 17 jaar