Robert vertelt

Robert over hulp van Yorneo

Robert, zo heet ik. Ik ben 15 jaar en een tijdje terug heb ik hulp gehad van Yorneo. Waarom? Ja, het liep allemaal niet zo lekker. Thuis niet, op school niet. Nergens eigenlijk. Alleen op straat vond ik het fijn met mijn vrienden. Naar school ging ik niet veel, ik had vaak ruzie met de leraren. En thuis was het niet veel beter. Mijn moeder is af en toe psychotisch en dan wordt ze vreemd angstig. Ik had ook vaak ruzie met haar. Moest ik ineens op tijd thuis komen, om negen uur of zo. Heel kwaad maakte me dat. Ik ging dan met dingen smijten en ik heb haar ook wel bedreigd. Ik vond dat niet fijn van mezelf, maar het gebeurde gewoon, ik kon er niet veel aan doen. Hulp hadden we wel, maar dat heeft niet erg geholpen.

“Ik weet nu hoe ik moet praten met mijn moeder”

Totdat Bureau Jeugdzorg voorstelde om eens met Yorneo te praten. Ik kon dan een tijdje bij hun wonen, vier dagen in de week, en de rest van de week bij mijn moeder. Dat leek me eerst niks, maar ik heb het toch maar gedaan, want ik zag natuurlijk best dat het slecht met me ging. We hebben afspraken gemaakt over wat we konden doen om het beter te maken allemaal en mijn moeder en ik kregen een hulpverlener, die me van alles geleerd heeft. Wat? Nou, hoe ik moet praten met mijn moeder en mijn leraren bijvoorbeeld. En dat afspraken maken en je eraan houden okay is, dat je dat helpt om dingen voor elkaar te krijgen. En dat ik eigenlijk best veel kan. Acht maanden ben ik bij Yorneo geweest en nu woon ik weer bij mijn moeder. Het gaat hartstikke goed en ik ga ook weer naar school.

Robert, 15 jaar